ako si ma. celine bartolome-dela cruz...proud ako sa pangalan ko... dati yun.. kasi ba naman dati nag-iisa akong celine sa school... take note sa school... eh ngayon.. 3 kami... iba't ibang batch pa... gudness...
oh well... july 23 nung unang nag-awitan ang mga anghel both sa langit at underground...hindi naman ako ganun kalakas makipag-argue sa mga tao sa paligid ko eh.. i just want to insist what's my point para naman masabi ko na nagpatalo ako na naintindihan nila kung ano yung pinaglaban ko at matanggap nilang pinagbigyan ko lang sila at hindi dapat lumaki ang ulo nila dahil natalo ako...mahilig ako pumuna ng mali ng iba.. pero i do it promptly pa naman hindi sila panghinaan ng loob at magkulong sa kwarto at maghanap ng blade at maghiwa ng tonsil.....for example:
>AKO: ui pasensya na huh.. pero look at your project.. mali ata 'tong part na 'to....
>BATA: ay ganun ba? sige babaguhin ko na lang... may mali pa bang iba?
>AKO: ulitin mo na lang yung project mo...
>BATA: ay ganunu ba? u'r so great naman hindi ko alam ang gagawin ko kung hindi mo ako pinuna...ipagpapatayo kita ng rebulto sa baba ng eifel tower yung malaki...
yung tipong ganyan....
mahilig din ako mag text...tanong nyo sila haha...pero hindi ako nagtetext nung pasukan.. kasi may diwatang nagconfiscate sa aking phone kaya ayun.. nagtiis ako buong taon sa snail mail...naniniwala akong emo people ay hindi dapat layuan.. dapat silang lapitan... tapos tuksuhing emo para magsuicide...pero bago ka pumunta sa kapitbahay mo ay nais kong sabihing joke lang yun...dapat maging example ka sa kanya at ipaintindi mo na hindi dapat dinadamdam ang pagkaapak nya sa aso nyang namatay...hindi pa katapusan ng mundo...kaya saka na lang...mahilig ako sa music.. pag tinapatan mo ko ng kahit anong MP...kahit drain na yan makikinig pa din ako... bahala ka na mag-isip kung pano...mahilig ako mag-joke... pero pinipili ko.. kasi mahiraqp na mabara sa room namin...mahal ko ang lahat ng tao sa paligid ko...lahat kahit hindi ako mahal.. mahal ko sila...kadalasan nasa kwarto lang ako.. kasi nasa kwarto ko ang sarili kong mundo.. naniniwala akong lahat ng tao ay may sariling mundo.. aminin mo man o hindi.. kinakausap mo ang sarili mo pag mag-isa ka na...as of now... nahihirapan pa ko mag-isip kung anong balak ko sa hinaharap...meron pa akong 1 year para pagpasyahan yun.. pero mukang magiging mahirap yun.. kasi buhay ko yung pinag-uusapan... hindi naman yun katulad ng pagpili ng kakainin pag nasa saytek kantin ako.. canton o chipi... plus o pop... orange o strawberry... magbabayad ba ko o hindi...nung elementary, hobby ng nanay ko ang pagttransfer sakin ng school... may collection ako ng mga uniforms sa biñan...oh di ba ang sweet? parang balikutsa...nanghihinayang ako sa buhay ng mga taong kung ano-anong ginagawa sa buhay... nanghihinayang ako kasi ng pakialamera ako...hindi ako nagagalit...hindi ko alm kung bakit.. inis? oo... pero sandali lang talaga...siguro sabihin lang na ang ganda ng pagkakagupit ko sa kuko ko.. ayus na yun... mahal ko na sya ulit... ayoko din an may nagagalit sa'kin or naiinis... kasi pakiramdam ko anytime may haharang sakin sa eskinita taposkukunin ang kaluluwa ko tapos ipapakilo sa junkshop...
cguro mejo kilala mo na ko... haha hanggang dito muna... kung bainasa mo.. mahal kita... hehe i love you...
DONE
No comments:
Post a Comment